Stosunki między Estonią a Polską w okresie międzywojennym były nadzwyczaj dobre i uderzająco rozległe. Dla ich upamiętnienia przygotowano wystawę archiwalną pt."Trzy Lwy i Biały Orzeł. Relacje estońsko-polskie w latach 1919-1939" prezentowaną w siedzibie Archiwum Państwowego m.st. Warszawy i Muzeum Historycznego m.st. Warszawy w sierpniu 2008 r.

Wstęp do wystawy autorstwa prof. Enna Tarvela:
"Estonia, która uzyskała niepodległość oraz odnawiająca swą tysiącletnią państwowość Polska, były w międzywojennej Europie w jednakowej mierze zainteresowane zachowaniem stabilności i bezpieczeństwa. Polska, znajdująca się w Europie na szóstym miejscu pod względem wielkości terytorium oraz liczebności populacji, była dla Estonii mocarstwem, które uznało rząd RE już w październiku 1919 r. Obok Anglii uważano Polskę za głównego promotora estońskiej niezależności. Polska na południu, a Estonia na północy były siłami, które dążyły do rozwoju politycznej współpracy państw Morza Bałtyckiego, co leżało w interesie obu państw. W estońskich kręgach politycznych i wojskowych działali polonofile, którzy sprzyjali pogłębianiu kontaktów z Wojskiem Polskim, a także między Estońską Ligą Obronną i polskim Związkiem Strzelców. Ich kontakty miały na celu wymianę doświadczeń w dziedzinie obronności, służyły także rozwijaniu ducha sportu. W relacjach kulturalnych dominowały kontakty literackie i zainteresowanie literaturą polską, która była tłumaczona na język estoński."

Wystawa pt. "Trzy Lwy i Biały Orzeł. Relacje estońsko-polskie w latach 1919-1939" została przygotowana przez Estońskie Archiwa Państwowe na podstawie materiałów z archiwów estońskich i polskich. Ekspozycja składa się z ośmiu działów: "Wizyty", "Odznaczenia", "Obrona i bezpieczeństwo państwa", "Polska w Estonii", "Polacy w Estonii", "Warszawa - LOT - Tallin", "Do pracy w Estonii" i "1939", w ramach których zaprezentowano ponad 100 dokumentów, fotografii i publikacji. Wystawa nie ma ambicji przedstawienia całości związków między oboma krajami w omawianym okresie czy też prezentacji oficjalnego stanu stosunków dwustronnych. Chce raczej, jak w kalejdoskopie, pokazać wybrane aspekty wzajemnej współpracy, ze szczególnym uwzględnieniem czynnika ludzkiego, osobistego.

Zdjęcia z otwarcia