|
Biuro
Kultury Urzędu m.st. Warszawy
w Galerii Plenerowej na
Krakowskim Przedmieściu (róg ul. Traugutta) Patronat nad wystawą sprawuje Prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.
Materiały prezentowane na wystawie pochodzą z zasobów Archiwum Głównego Akt Dawnych oraz Archiwum Państwowego m.st. Warszawy, organizatorów ekspozycji, a także ze zbiorów: Biblioteki Narodowej w Warszawie, Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, Muzeum Narodowego w Warszawie, Zamku Królewskiego w Warszawie, Archiwum Akt Nowych, Archiwum Państwowego w Częstochowie, Archiwum Państwowego w Gdańsku, Archiwum Państwowego w Krakowie, Archiwum Państwowego w Łodzi, Archiwum Państwowego w Piotrkowie Trybunalskim, Archiwum Państwowego w Radomiu, Archiwum Państwowego w Siedlcach, Archiwum Państwowego w Suwałkach, Narodowego Archiwum Cyfrowego, Instytutu Pamięci Narodowej, Polskiej Agencji Fotografów Sp. z o.o. FORUM oraz pana Leszka Biernackiego. Podczas wernisażu będzie pieczętowany reprint uniwersału z 7 maja 1791 r., ogłoszonego przez marszałków sejmowych Stanisława Małachowskiego i Kazimierza Nestora Sapiehy, informujący o uchwaleniu Konstytucji 3 Maja. Jest to dokument wydany na polecenie Zgromadzenia Narodowego w celu przybliżenia całemu narodowi zmian wprowadzonych przez Konstytucję 3 maja, którą przedstawiał jako początek wielkiego przełomu społecznego, ocalenia narodu i wydobycia Rzeczypospolitej spod obcej przemocy i nieładu. Był odczytywany w kościołach, kancelariach ziemskich i grodzkich, magistratach, wywieszony na drzwiach kościołów i w ratuszach miast. Wystawę przygotowaną w polskiej i angielskiej wersji językowej można zwiedzać do 17 maja. Wstęp jest wolny.
Wstrząs wywołany rozbiorem państwa polskiego przez Rosję, Prusy i Austrię w 1772 r. sprawił, że w Rzeczypospolitej zaczęto rozumieć potrzebę przeprowadzenia głębokich reform politycznych i społecznych, mających na celu wzmocnienie i unowocześnienie państwa. Sejm, który przeszedł do historii pod nazwą Sejmu Czteroletniego lub Sejmu Wielkiego, rozpoczął obrady 6 października 1788 r. na Zamku Królewskim w Warszawie. Ustawa rządowa (Konstytucja 3 Maja) opracowana w drodze kompromisu przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz członków Stronnictwa Patriotycznego m.in.: Stanisława Małachowskiego, Ignacego Potockiego i Hugona Kołłątaja została przyjęta przez sejm 3 maja 1791 r. Ten zwięzły akt prawny składający się z preambuły i 11 artykułów jest pierwszą w Europie i drugą, po amerykańskiej, ustawą zasadniczą na świecie. Pod względem przyjętych nowoczesnych rozwiązań ustrojowych stanowi jedno z największych osiągnięć prawotwórczych państwa polskiego. Zgodnie z założeniem, że „wszelka władza społeczności ludzkiej początek swój bierze z woli narodu” Konstytucja 3 Maja wprowadzała m.in. ustrój monarchii konstytucyjnej oraz trójpodział władzy, dzieląc ją na prawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Zachowując stanową strukturę społeczeństwa, przyznała mieszczaństwu szerokie prawa, a chłopów wzięła „pod opiekę prawa i rządu krajowego”. Znosiła liberum veto (zasadę, która umożliwiała pojedynczemu posłowi zerwanie sejmu), konfederacje i sejmy skonfederowane. Wolną elekcję zastąpiła dziedzicznością tronu. Polityka służąca wzmocnieniu państwa polskiego, wiążąca się z ograniczeniami przywilejów szlacheckich, miała jednakże swoich wrogów - 14 maja 1792 r. grupa polityków ze Szczęsnym Potockim, Sewerynem Rzewuskim i hetmanem Franciszkiem Ksawerym Branickim na czele, ciesząc się poparciem Rosji, ogłosiła w Targowicy akt konfederacji, który unieważniał Konstytucję i pozostałe uchwały Sejmu Czteroletniego. Na prośbę targowiczan 22 maja stutysięczna armia rosyjska przekroczyła granice Rzeczypospolitej. W wyniku niepowodzeń wojennych król Stanisław August przystąpił do konfederacji targowickiej i wydał rozkaz przerwania działań zbrojnych. Nie uratowało to jednak reform Sejmu Wielkiego, nie zapobiegło też drugiemu rozbiorowi Rzeczypospolitej (1793). Pamięć o Konstytucji 3 Maja przetrwała wśród Polaków 123-letni okres zaborów. Na skali ocen przeważała jej pozytywna interpretacja, wskazująca na wybitny wkład twórców ustawy do polskiej kultury politycznej. Wobec antynarodowej polityki zaborców rocznice uchwalenia Konstytucji 3 Maja były w XIX w. okazją do manifestacji religijno-patriotycznych. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. dzień 3 maja ustanowiono świętem państwowym „jako uroczyste święto po wieczne czasy”. Po wojnie władze komunistyczne podejmowały próby wykorzystania tradycyjnych wartości narodowych w celu ugruntowania swojej pozycji. Jednakże w dobie PRL-u Konstytucja 3 Maja stała się, podobnie jak w okresie zaborów i okupacji, symbolem buntu i protestu przeciwko zniewoleniu, zaś obchody kolejnych rocznic jej uchwalenia okazją do zamanifestowania oporu społeczeństwa wobec władzy. Dziś Konstytucja 3 Maja jest swoistym testamentem zostawionym przez I Rzeczpospolitą przyszłym pokoleniom, zaś tradycje jej obchodów są kontynuowane w wolnej Polsce, od kiedy 6 kwietnia 1990 r. powróciła jako święto państwowe.
FOTORELACJA Z OTWARCIA EKSPOZYCJI
|
|||||||||||
|
© APW 1997-2011 |